ਮਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਤਿ=ਬੁੱਧੀ] ੧. ਸੰਕਲਪ, ਸਲਾਹ, ਇਰਾਦਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਮਤ ਵੇਲਾ’ ੨. [ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾ=ਨਹੀਂ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮਤੁ। ਹਿੰਦੀ, ਮਤ] ਨਾ, ਨਹੀਂ। ਯਥਾ- ‘ਮਤੁ ਜਾਣ ਸਹਿ ਗਲੀ ਪਾਇਆ’ (੨੪)। ੩. [ਅ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਤ, ਮਤੇ, ਮਤਾਂ] ਭਲਾ, ਕਿਵੇਂ, ਸ਼ਾਇਦ। ਯਥਾ- ‘ਆਇ ਨ ਸਕਾ ਤੁਝ ਕਨਿ ਪਿਆਰੇ ਭੇਜਿ ਨ ਸਕਾ ਕੋਇ’ (੫੫੮) , ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਨੂੰ ਭੇਜ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਅੱਗੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ-’ਆਉ ਸਭਾਗੀ ਨੀਦੜੀਏ ਮਤੁ ਸਹੁ ਦੇਖਾ ਸੋਇ’ (੫੫੮), ਅਰਥਾਤ ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਧੀ ਰੂਪ ਨਿੰਦ੍ਰਾ ਭੇਜ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਫੇਰ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ੪. ਮਸਤ। ਦੇਖੋ, ‘ਮਤਿ ੨.’