ਮਨਸਾ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮਨਸ਼ਾ = ਸੰਕਲਪ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਨਸ੍ਹ੍ਹ = ਮਨ, ਸੰਕਲਪ, ਇਰਾਦਾ ਆਦਿ] ੧. ਵਾਸ਼ਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਲੇ’ (੪੧੯), ਤਥਾ-’ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰਿਹੁ ਆਸਾ’ (੧੦੮੩)। ੨. ਬੁਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਨ ਕਾ ਕਹਿਆ ਮਨਸਾ ਕਰੈ’ (੮੩੨)। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਨਿਹਾ’