ਮਨਸੂਬ

ਅ਼. [منسوُب] ਵਿ- ਨਿਸਬਤ (ਸੰਬੰਧ) ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਜਿਸ ਦੀ ਮੰਗਣੀ (ਸਗਾਈ) ਹੋ ਗਈ ਹੈ.