ਮਨਸੂਖ਼

ਅ਼. [منسوُخ] ਵਿ- ਨਸਖ਼ (ਨਿਸੇਧ) ਕਰਨ ਦਾ ਭਾਵ. ਖੰਡਨ. ਰੱਦ.