ਮਨੋਰਮ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਨੋਰਮਂ] ਮਨ ਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਨ-ਪਸੰਦ, ਸੁੰਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਨਾਮ ਮਨੋਰਮੰ’ (੫੨੬), ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸੁੰਦਰ (ਮਨ ਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ) ਹੈ, ਅੱਗੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ-’ਬਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤਤ ਮਇਅੰ’ (੫੨੬), ਅਰਥਾਤ ਇਸੇ ਤੱਤ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰ।