ਮਸਲਤਿ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਸਲਹ਼ਤ] ੧. ਨੇਕ ਸਲਾਹ, ਤਜਵੀਜ਼, ਗੋਂਦ। ਯਥਾ- ‘ਮਸਲਤਿ ਮਤਾ ਸਿਆਨਪ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ’ (੩੮੦)। ੨. ਨੇਕੀ, ਭਲਿਆਈ। ਯਥਾ- ‘ਤੂੰ ਹੈ ਮਸਲਤਿ ਤੂੰ ਹੈ ਨਾਲਿ’ (੨੦੦)।