ਮਹਕੂਮ

ਅ਼. [محکوُم] ਵਿ- ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ੨. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਪ੍ਰਜਾ.