ਮਾਂਜਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਰ੍ਹ੍ਹਜਨੰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਾਂਜਣਾ] ੧. ਮਾਂਜ ਕੇ, ਜੂਠੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਯਾ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਲ ਮਲ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਨੂੰ ਮਾਂਜਣਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਸਨ ਮਾਂਜਿ ਚਰਾਵਹਿ ਊਪਰਿ ਕਾਠੀ ਧੋਇ ਜਲਾਵਹਿ’ (੪੭੬)। ੨. ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਨੁ ਮਾਂਜੈ ਸਚੁ ਸੋਈ’ (੬੮੮)।