ਮਾਟੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਤਕਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਮਟ੍ਟਿਆ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਿੱਟੀ। ਹਿੰਦੀ, ਮੱਟੀ, ਮਾਟੀ] ੧. ਮਿੱਟੀ, ਭਾਵ ਬੁੱਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਟੀ ਕਉ ਜਲੁ ਦਹਦਿਸ ਤਿਆਗੈ’ (੯੦੦), ਇਸ ਦਾ ਤਾਤਪਰਜ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਰੂਪ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥ ਰੂਪੀ ਜਲ ਗਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ੨. ਮਾਟੀ ਤੋਂ ਭਾਵ ਜੜ੍ਹ। ਮਾਟੀ ਅੰਧੀ=ਜੜ੍ਹ ਦੇਹ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਟੀ ਅੰਧੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਈ’ (੧੦੦)।