ਮਾਨਨਿ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਨ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮਾਨਨਿ = ਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ] ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮਾਨ ਭਰੀ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਭਾਵ ਜੀਵ ਰੂਪੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ)। ਯਥਾ- ‘ਮਾਨਨਿ ਮਾਨੁ ਵਞਾਈਐ’ (੮੪੮)।