ਮਾਰਤ

[ਸੰ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਮਾਤ (ਲੋਕ)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਪਰੀਤ ਬੁਧੰ੍ਯ੍ਯ ਮਾਰਤ ਲੋਕਹ ਨਾਨਕ ਚਿਰੰਕਾਲ ਦੁਖ ਭੋਗਤੇ’ (੧੩੫੬)।