ਮਾਵਾਸੀ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ]* ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਕੜ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਆਕੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਨੁ ਮਾਵਾਸੀ ਰਾਜਾ’ (੧੧੬੧)। *ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮਵਾਸ ਪਦ-ਆਸਰਾ, ਰਖਿਆ ਆਦਿ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਰਖਿਆ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਕੜ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰੇ ਸੋ ਮਵਾਸੀ, ਮਾਵਾਸੀ। ਇਕ ਪਦ ਅਰਬੀ ਮਵਾਸਾਤ ਤੋਂ ਮਵਾਸਾ ਕਰਕੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ।