ਮਾਸਾਰਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਮਸ਼ਰੁ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਸਸੂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੱਸੂ*, ਮਸ, ਮਸਾਰੇ] ਦਾੜ੍ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਖੁ ਨ ਮਾਸਾਰਾ’ (੭੪੬), ਮੁਖ ਨਾ ਦਾੜ੍ਹੀ ਹੈ। *ਹੁਣ ਇਹ ਪਦ ਮੁਹਾਵਰੇ ਵਿੱਚ-’ਮਸੂ ਭੈ’ (=ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਫੁੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ)-ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਬੋਲ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੈ।