ਮਾਹੋ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮਾਹ=ਚੰਦ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਹ=ਪ੍ਰਕਾਸ਼] ੧. ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਭਾਵ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ੈਣੀ ਬੁਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਗਈ ਬੁਨਾਵਨ ਮਾਹੋ’ (੩੩੫), ਤਾਤਪਰਜ ਇਹ ਕਿ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ੈਣੀ ਬੁੱਧੀ, ਜੀਵ ਪਾਸ ਦੇਹ ਤਾਣੀ ਉਣਾਨ ਵਾਸਤੇ ਗਈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਤਾਣੀ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲ ਕਰੇ, ਅਰਥਾਤ ਫੇਰ ਚੌਰਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ੨. [ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮਾਹ] ਮਹੀਨਾ।