ਮਿਲਤ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮਿੱਲਿਤ=ਦੀਨ] ੧. ਮਿੱਲਤ, ਧਰਮ, ਦੀਨ, ਪੰਥ। ੨. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਿਲ੍ਹ੍ਹ] ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲਤ ਮਿਲਤ ਮਿਲਤ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਨਾਨਕ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਏ’ (੮੮੪), ਮਨ ਬਚ ਕਰਮ ਕਰ ਜੋ (ਈਸ਼੍ਵਰ ਨਾਲ) ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ (ਸ਼ੋਭਾ) ਕਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਅਥਵਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਕਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।