ਮੁਕਰੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਕੁਰ] ੧. ਸ਼ੀਸ਼ਾ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਕਰ ਮਾਹਿ ਜੈਸੇ ਛਾਈ’ (੬੮੪)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਮੁਕਰਨਾ] ਮੁੱਕਰ ਜਾਣਾ, ਨਾਂਹ ਕਰਨੀ, ਕਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਜਾਣਾ। ਯਥਾ: ‘ਕੇਤੇ ਲੈ ਲੈ ਮੁਕਰੁ ਪਾਹਿ’ (੫), ਕਈ (ਆਸੁਰੀ ਸੰਪਦਾ ਵਾਲੇ) ਲੈ ਲੇ ਕੇ (ਫੇਰ) ਮੁਕਰਦੇ ਹਨ।