ਮੁਕਾਮਿ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਕ਼ਾਮ] ੧. ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਥਾਂ, ਅਸਥਾਨ। ੨. ਆਸਨ। ਯਥਾ- ‘ਜੋਗੀ ਤ ਆਸਣੁ ਕਰਿ ਬਹੈ ਮੁਲਾ ਬਹੈ ਮੁਕਾਮਿ’ (੬੪)।