ਮੁਨਿਵਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਸਰੇਸ਼ਟ ਮੁਨੀ, ਚੰਗਾ ਮਹਾਤਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਪਸ ਕਉ ਮੁਨਿਵਰ ਕਰਿ ਥਾਪਹੁ ਕਾਕਉ ਕਹਹੁ ਕਸਾਈ’ (੧੧੦੩), ਤਥਾ-’ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਮੁਨਿਵਰ ਗਲੇ’ (੧੩੭੨)।