ਮੂਰਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੂਰ੍ਹ੍ਹਖ] ੧. ਮੂੜ੍ਹ, ਮਤਿ ਤੋਂ ਹੀਣਾ। ੨. ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਯਥਾ- ‘ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਣੈ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਹਣਾ’ (੯੫੩)। ੩. ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਮੂਰਖੁ ਕਾਰੈ ਲਾਈਆ’ (੪੪੯)।