ਮ੍ਰਿਗ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮ੍ਰਿਗ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਿਰਗ] ੧. ਹਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਫਾਹੀ ਫਾਥੇ ਮਿਰਗ ਜਿਉ’ (੨੩), ਤਥਾ-’ਮ੍ਰਿਗ ਮੀਨ ਭ੍ਰਿੰਗ ਪਤੰਗ’ (੪੮੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਮ੍ਰਿਗ ਤਨ’ ੨. ਕਈ ਵੇਰ ਮ੍ਰਿਗ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਮਨ ਯਾ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਚੋਰੀ ਮਿਰਗੁ ਅੰਗੂਰੀ ਖਾਇ’ (੯੩੨), (ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਰੂਪੀ) ਅੰਗੂਰੀ, ਵਿਸ਼ੇ (ਰੂਪੀ) ਮਿਰਗ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਾ (ਮਨ ਰੂਪੀ) ਮਿਰਗ, ਵਿਸ਼ੇ ਰੂਪੀ ਅੰਗੂਰੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।