ਅਉਧੂਤਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ‘ਧੂ’ ਧਾਤੂ ਹਿਲਨਾ। ਜੋ ਨਾ ਹਿੱਲੇ ਸੋ ਅਉਧੂਤ] ਜੋਗੀ, ਅਵਧੂਤ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਮਰਹਿ ਬਨ ਪਰਬਤ ਅਉਧੂਤਾ’ (੧੦੭੯), ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ ਬਨ ਪਰਬਤਾਂ (ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ) ਜੋਗੀ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ