ਅਗਮਈ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਗਮ੍ਯ] ਮਨ ਬਾਣੀ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗ ਸਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਏਕ ਜੀਹ ਗੁਣ ਕਵਨ ਵਖਾਨੈ ਅਗਮ ਅਗਮ ਅਗਮਈ’ (੪੦੨)।