ਅਮਾਵਣ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਮੇਯ। ਪੰਜਾਬੀ ਅ + ਮਾਵਣ] ਨਾ ਮਾਉਂਣ ਵਾਲੇ। ਬਹੁਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਮਾਵਣਿ ਡੋਸੜੇ’ (੭੬੨), ਅਨਗਿਣਤ ਦੋਖ (ਮੇਰੇ ਵਿਚ) ਹਨ। ਦੇਖੋ, ‘ਮੰਞ’