ਅਰਸਹੁ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਅਰਸ਼] ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਨੂਰੁ ਅਰਸਹੁ ਕੁਰਸਹੁ ਝਟੀਐ’ (੯੬੭)। ਦੇਖੋ, ‘ਕੁਰਸਹੁ’।