ਅਵਗਾਹਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ*, ਅਵ = ਪਹਿਲਾਂ + ਗਾਹ = ਝੰਝੋਲਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਗਾਹੁਨਾ] ਖੋਜ ਕੇ, ਢੂੰਡ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਗਲ ਦੇਵ ਹਾਰੇ ਅਵਗਾਹਿ’ (੨੮੪)। *ਅਵਗਾਹ-ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਰਨਾ, ਡੂੰਘਾ ਜਾਣਾ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ