ਉਪਾਵਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਾਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਪਾਉ, ਉਪਾਇ, ਉਪਾਵ] ਜਤਨ, ਸਾਧਨ। ਯਥਾ- ‘ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ’ (੫੧੧)।