ਉਪ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਸਰਗ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਸਮੀਪਤਾ, ਕਮੀ, ਵਾਧਾ ਆਦਿਕ] ਸਮੀਪ, ਨੇੜੇ। ਯਥਾ- ‘ਨਿੰਦਕ ਆਵਧ ਹੋਇ ਉਪਤਿਸਟਤੇ’ (੧੩੫੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਉਪਤਿਸਟਤੇ’