ਊਤਮ ਪਾਤੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਤ੍ਹ੍ਹਤਮ + ਪੰਕਿਤ। ਹਿੰਦੀ, ਪਾਂਤੀ] ਉੱਚੀ ਪੰਗਤ। ਇਕ ਬਰਾਦਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ‘ਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਣ ‘ਪਾਤਿ’ ਹੈ, ਭਾਵ ਉੱਤਮ ਜਾਤ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ