ਨਿਬਹੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨਿਬਾਹ’। ਪੰਜਾਬੀ, ਕ੍ਰਿਯਾ ਨਿਭਣਾ] ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਬਹੀ ਨਾਮ ਕੀ ਸਚੁ ਖੇਪ’ (੧੨੨੬)।