ਨਿੰਮ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਮਬ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਿੰਮ] ਨਿੰਮ ਦਾ ਬੂਟਾ, ਇਕ ਕੌੜੇ ਰਸ ਦਾ ਬ੍ਰਿਛ। ਯਥਾ- ‘ਨਿੰਮੁ ਬਿਰਖੁ ਬਹੁ ਸੰਚੀਐ’ (੧੨੪੪)।