ਬਿਸੰਖ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸੰਖ੍ਯ। ਯਾ ਵਿ+ਸੰਖ੍ਯ] ਬੇ-ਗਿਣਤ। ਯਥਾ- ‘ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਬਿਸੰਖ’ (੯੩੭), ਤਥਾ-’ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਬਿਸੰਖ ਦਰਗਹ ਪਾਵਣਾ’ (੧੪੮), ‘ਭਾਵ ਬਿਅੰਤ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਮੰਨਣਹਾਰ ਦਰਗਹ ਵਿੱਚ (ਸ਼ੋਭਾ) ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।