ਬੀਗ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਯੰਗ=ਟੇਢ ਯਾ ਨੁਕਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਿੰਗ, ਬਿੰਗ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬੀਂਗ, ਬੀਂਗਾ] ਟੇਢਪੁਣਾ, ਵਿੰਗ, ਕੋਝਾਪਨ, ਕੁਟਲਪਨ, ਦੋਖ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਿਕ ਬੰੀਗ ਦਾਸ ਕੇ ਪਰਹਰਿਆ’ (੭੪੨), ਦਾਸ ਦੇ ਕਈ ਕੁਟਲਪੁਣੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।