ਬੀਥੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੀਥਿ=ਗਲੀ, ਸੜਕ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੀਥੀ] ਗਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਕੀ ਮੁਕਤੇ ਬੀਥੀ’ (੩੯੩)। ਤਥਾ-’ਬੀਥੀ ਬੀਥੀ ਪੇਖਾ’ (੭੧੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਮੁਕਤੇ ਬੀਥੀ’