ਭਵਿਐ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੋਖੇ, ‘ਭਵੀ’] ਫਿਰਨ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਜੋਗੁ ਨ ਦੇਸਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਭਵਿਐ’ (੭੩੦)।