ਮਧੁਰਾੜੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਧੁਰ। ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ, ਆੜੀ] ਮਧੁਰ, ਮਿਠੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਧੁਰਾੜੀ ਬਾਣੀ’ (੫੬੭), ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ।