[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਨ’। ਊਆ ਪੰਜਾਬੀ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਮਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਨੂਆ ਪਉਣੁ ਬਿੰਦੁ ਸੁਖਵਾਸੀ ਨਾਮਿ ਵਸੈ ਸੁਖ ਭਾਈ’ (੬੩੪), ਮਨ ਪੌਣ (ਦੀ ਨਿਆਈਂ ਜੋ ਚਪਲ ਹੈ) ਬਿੰਦ (ਮਾਤ੍ਰ ਵੀ ਜੇਕਰ) ਸੁਖ ਵਾਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਖੇ ਵੱਸੇ, ਹੇ ਭਾਈ! (ਤਦ) ਸੁਖ (ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ