ਮਮ

[ਸ: ਨਾ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸਮਦ ਤੋਂ ਮਮ = ਮੇਰਾ। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮਮ = ਮੈਂ] ੧. ਮੇਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਮਮ ਸਰ ਮੂਇ ਅਜਰਾਈਲ ਗਿਰਫਤਹ’ (੭੨੧)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਮੈਨੂੰ ਵੀ। ਯਥਾ- ‘ਸਰਬ ਪਾਂਵਨ ਮਮ ਪਾਂਵਨਹ’ (੧੩੫੭), ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਸੰਤ) ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਨਗੇ। ੩. ਮੇਰੀ। ਉਪਰਲੀ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਬਣੇਗਾ-(ਅਕਾਲ ਪੁਰਖੋ ਵਾਚ:) ਹੇ (ਗੁਰੂ) ਨਾਨਕ! ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ (ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ) ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੈ।