[ਕ੍ਰਿ:। ਅਰਬੀ, ਮਿਸਕ਼ਲਾ=ਉਹ ਸੰਦ ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੰਗਾਲ ਲਾਹਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਨ=ਹੰਕਾਰ] ੧. ਮਾਨ ਦਾ ਮਸਕਲਾ ਕਰੇ, ਭਾਵ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਨ ਦੇ ਜੰਗਾਲ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ। ੨. [ਅਰਬੀ, ਮਿਸਕ਼ਲਾ। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮਾਨ=ਮਾਨਿੰਦ] ਮਸਕਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ’ (੧੪੧), ਮਸਕਲੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲ ਨੂੰ ਲੁਟਾਵੇ, ਜਿਕੁਰ ਮਸਕਲ ਨਾਲ ਜੰਗਾਲ ਲਾਹ ਲਾਹ ਸੁੱਟੀ ਜਾਈਦਾ ਹੈ, ਉਕਰ ਹੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹੋਵੇ। ਦੇਖੋ, ‘ਅਵਲ’
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ