ਮਸਟਿ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਸ਼ਟ] ੧. ਮੋਨੀ, ਨਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਪ ਹੀ ਮਸਟਿ ਆਪ ਹੀ ਬੁਲਨਾ’ (੮੦੩), ਆਪ ਹੀ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ੨. ਚੁੱਪ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲੈ ਅਸੰਤੁ ਮਸਟਿ ਕਰਿ ਰਹੀਐ’ (੮੭੦)।