ਮਿਸੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਿਸ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮਿਸ:] ਬਹਾਨਾ, ਧੋਖਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਮੇਧ’, ‘ਰਸੁ ਮਿਸੁ’