ਮੀਟ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਿਸ (ਮਿਸਤਿ)। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੀਟਣਾ] ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਖੀ ਮੀਟਿ ਚਲਿਆ’ (੫੯੬)।