ਮੁਨਾਰੇ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮੀਨਾਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੁਨਾਰਾ] ੧. ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਉਸਰਿਆ ਬੁਰਜ। ੨. ਮਸੀਤ ਵਿਚ ਬਾਂਗ ਦੇਣ ਦੀ ਉੱਚੀ ਥਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਮੁਲਾਂ ਮੁਨਾਰੇ ਕਿਆ ਚਢਹਿ ਸਾਂਈ ਨ ਬਹਰਾ ਹੋਇ’ (੧੩੭੪)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ