ਮੁਸਫੀ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਨਸਫੀ] ੧. ਇਨਸਾਫ਼, ਨਿਆਉਂ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਸਫੀ ਏਹ ਕਰੇਇ’ (੪੭੨), ਨਿਆਉਂ ਏਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ੨. [ਅਰਬੀ, ਮੁਸ਼ਫ਼ੀ] ਸਫ਼ਾਈ, ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਦਲਾਲ ਉੱਤੋਂ ਤਾਂ ਸਫ਼ਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਕਾਟੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।