[ਭਾ: ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਹਤਾਜ। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮੁਹਤਾਜੀ] ਗ਼ਰੀਬੀ, ਥੁੜ, ਮੁਛੰਦਗੀ। ਯਥਾ: ‘ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕੁ ਕਢਦਾ ਹੋਰਤੁ ਹਟਿ ਨ ਵਥੁ ਨ ਵੇਸਾਹੁ’ (੮੫੨), ਉਸ ਦੀ ਮੁਛੰਦਗੀ ਲੋਕ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਹੱਟੀ ‘ਤੇ ਨਾ ਵਸਤ ਹੈ ਤੇ ਨਾ (ਹੋਰਥੇ) ਇਤਬਾਰ ਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ