ਮੁਹਿ ਫੇਰਿਐ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਮੂੰਹ ਫੇਰੇ ਤੇ ਯਾ ਮੂੰਹ ਫੇਰਨ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਹੋਣ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਹਿ ਫੇਰਿਐ ਮੁਹੁ ਜੂਠਾ ਹੋਇ’ (੧੨੪੦)।