ਮੇਕਾ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੀਕਾ ੨.’] ਹਰ ਇਕ, ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ। ਯਥਾ- ‘ਮੇਕਾ ਘੜੀ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੀ’ (੧੧੯੧), ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਇਹ ਦੇ ਕਿ ਹਰ ਘੜੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰਾਂ।