ਮੇਰਾਂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੇਰੂ = ਸੁਮੇਰ ਪਰਬਤ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੇਰਾਂ ਬਹੁਬਚਨ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਇਕੋ ਹੈ, ਸੋ ਮੇਰਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਮੇਰੂ ਮੁਰਾਦ ਨਹੀਂ ਪਰ ਆਮ ਪਰਬਤ] ਪਰਬਤ, ਪਹਾੜ। ਯਥਾ- ‘ਸਰਾਂ ਮੇਰਾਂ ਜੰਤਾਂਹ’ (੪੬੭)।