[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੇਲ’। ਮੇਲ ਤੋਂ ਮੇਲੀ, ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਸਾਥੀ, ਮਿਲਾਪੀ। ਯਥਾ- ‘ਮੇਲੀ ਅਪਨੇ ਉਨਿ ਲੇ ਬਾਂਧੇ’ (੩੯੨)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਮਿਲਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਧ ਸੰਗਿ ਮੇਲੀ’ (੭੯੪)। ੩. ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਲਾ ਮੇਲੀ ਚਾਰਿ’ (੧੩੭੨)। ੪. ਪਾਈ, ਉਪਰਲੀ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਬਣੇਗਾ-ਮਾਲਾ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ