ਮੈਕੂ

[ਸੰ: ਨ:। ਲ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮੈਕੂੰ, ਮੈਨੂੰ] ਮੈਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਹਭਿ ਗੁਣ ਤੈਡੇ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਮੈਕੂ ਥੀਏ’ (੯੬੪)।