ਮੈਲਾਣਾ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੈਲ। ਆਣਾ, ਪ੍ਰਤੇ] ਮੈਲਾ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਦਿਲ ਦਰੀਆਉ ਧੋਵਹੁ ਮੈਲਾਣਾ’ (੧੦੮੪), ਮੈਲੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਤਿਸੰਗਤ ਰੂਪੀ ਦਰਿਆਉ ਵਿਖੇ ਧੋਵੋ।